کلاغ

                            کلاغ

چون  کلاغان  ، در شکار و  قار  و  قار

مرغ  جان  را  روبهی   کرده  شکار

روبهان  را  فربهان  در  دم   خورند

آدمی   میرد   از   این   تنگی   غار

ور به حلال یا حرام

                          ور به  حلال  یا  حرام

امشب  اگر  چو  رهگذر ،  بر  گذری  به  کوی  ما

هر  چه  که  خواستی  بخواه  ،  ور  به  حلال  یا  حرام

پا ی  بنه   به  چشم  من  ، گر  چه  به  خار  پاشنه

هر  چه  که  می  رود ،  رود  ،  ور  به  حلال  یا  حرام

در  بگشای  سینه  را  ،  تا  همه  ریزد م  ز  درد 

هر  چه که ریختی بریز،  ور به  حلال  یا  حرام. 

خال   و    جمال    رو  نما  ،  نیم    نهان    و    نیم  رو

هر  چه  که  سوزدم  بسوز  ،  ور  به  حلال  یا  حرام

جام   بنه   به    لب   مرا  ،  دست   بنه   به   سر  مرا

هر  چه  که  سازدم  بساز  ،  ور  به  حلال  یا  حرام

خویش  دهم  بهای  تو  ،  زین  همه داده  ای  به  من

هر  چه  که  می شود  ،  شود  ،  ور  به  حلال  یا  حرام

نایب الزیاره

                             نایب  الزیاره

بیا  ز  خاک  من  و  خشت  خود  مناره   بساز

از  این  که  هست  مرا   باز  هم   دوباره  بساز

تو  کعبه  شو  ،  به  زلالی ،  تو  کعبه  شو  به   شفا

مریضِ   جان   مرا   ،  نایب    الزیاره    بساز

خرمشهر

                                        خرمشهر

دشمن   این  بار،  هم  آغوش  تفنگ  آمده  بود

خرّمت خواست  نبیند   که  به  جنگ  آمده  بود

تو  د ر  آن   روز   چه   کردی  ،  به  جهان  آرایی ؟

جان  یک  شهر  ز  عشق  تو   به   تنگ   آمده  بود

رو به صبح

                    رو  به  صبح

غروب  و 

دست  من  اینک 

چو  کوه  ،  سرگردان

به  آسمان   قسم 

رو   به   کوه   ،  سر  ،  گردان

غروب  

اگر    تو    نباشی 

طلوع    یعنی     تو

بیا  دوباره   مرا  

رو  به   صبح   بر  گردان