
باغ خوبست ، بهار هم ،خو بست.
جیر جیر ک ، هَزار هم ، خو بست.
بلبلان ، نغمه خوان و فروردین.
جنگل و شیر و مار هم ،خو بست.
روی هم ، یک انرژی مثبت.
ننه ، بابا ، نگار هم ، خو بست.
رود وقتی که شعر می خواند.
آن طرف ، کوهسار هم ، خو بست.
اُتل ، هیچکس ، ندارد ، بوق.
حال اسب و حمارهم ، خو بست.
موج های امید در راهند.
لحظه ی انتظار هم خو بست.
جیب ها ، سفره ها ، فراوانیست.
شُکر ، چون کسب و کار هم ، خو بست.
نامه ها می رسد به منتظران.
خبر آورده ، یار هم خو بست.
بود آواز مست ، وقت سحر .
حال میخانه دار هم ، خو بست.
خوب بودن شبیه ، ویروس است.
خوب باشی نزار هم ، خو بست.
یادمان رفته ، خنده یعنی ، خوب.
خنده بی شمار هم ، خو بست.
همه خو بیم ، یکصدا ، با هم.
زندگی توی غار هم ، خو بست.

بیشه زاری که رو بهان پدرند.
شیر ها شان نزاده می میرند.
شیر ها را اگر نیازارید.
بچه شیران غریبه را بدرند.
شیر ها را گر سنه مگذارید.
شیر های گرسنه ، شیر درند.
آدمی گر چه شیر خورده ، ولی.
آدمان ، دیده ای ! که آدمی بخورند.

پای این برکه بیا.
دل خیسم به تن برکه بی آب بزن.
شعر باران بخوان.
جاری اندر رگ فردایم کن .
قدری آرام بده.
تو به من جان بده.
زندگی در گذر است.
دست بگذار بر این خسته من.
بامن این بودن گل را بو کن.
تو مرا جادو کن.
این من گم شده را پیدا کن.
قدری آرام بده .
تو به من جان بده.
کلماتم همه گهواره لالا یی توست.
پیش خوابم تو بخواب.
زیر همسایه ی چشمم دو سه تا پلک بزن.
قدری آرام بده.
تو به من جان بده.
پیش هم بودن ما تکراریست.
جور دیگر به کنارم بنشین.
جای این بغض بخند.
روی لبها پفکی زرد بکار.
مثل شوری تو مرا شیرین کن.
قدری آرام بده.
تو به من جان بده.
نامه هایت همه تکرار من است.
غزلی نو بنویس.
بنویس از همه دلتنگ ترم.
مثنوی را یله کن.
قدری آرام بده .
تو به من جان بده.

دانلود مو سیقی تقدیم به شما.
http://song95.ir/data/musics/artist_735/4057/1425056462.mp3
اینجا تمام لحظه ی ما ، سر خوش از خو شیست.
باور نمی کنی ؟ منشین ، بی خبر بیا.
هر چند خلوتی که گزیدیم ، از آن ماست.
جای تو هست . کمی زود تر ، بیا.

هنوزم تو حس منی ، باز ، باران.
شبیه پر ستیدنی ، باز ، باران.
در آن خشکسالی که اندوه زاید.
تو مشغول بار یدنی ، باز ، باران.
از این دید نیهای عالم ، تو تنها.
فقط ، لایق دیدنی ، باز ، باران.
ز زیبا وشان ، مهر و ماه و ستاره.
تو زیبا یی و چیدنی ، باز ، باران.
جهانی پر از خنده دیدم ، ندیدم.
چو روز تو ، خند یدنی ، باز ،باران.
اسیر عبور تو ام ، باز ، اما.
رها چون تو بو ییدنی ، باز،باران.
بهاران زمین زاید از سبزه زاران.
تو بابای ، زاییدنی ، باز ، باران.