ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
27 | 28 | 29 | 30 |
باغ خوبست ، بهار هم ،خو بست.
جیر جیر ک ، هَزار هم ، خو بست.
بلبلان ، نغمه خوان و فروردین.
جنگل و شیر و مار هم ،خو بست.
روی هم ، یک انرژی مثبت.
ننه ، بابا ، نگار هم ، خو بست.
رود وقتی که شعر می خواند.
آن طرف ، کوهسار هم ، خو بست.
اُتل ، هیچکس ، ندارد ، بوق.
حال اسب و حمارهم ، خو بست.
موج های امید در راهند.
لحظه ی انتظار هم خو بست.
جیب ها ، سفره ها ، فراوانیست.
شُکر ، چون کسب و کار هم ، خو بست.
نامه ها می رسد به منتظران.
خبر آورده ، یار هم خو بست.
بود آواز مست ، وقت سحر .
حال میخانه دار هم ، خو بست.
خوب بودن شبیه ، ویروس است.
خوب باشی نزار هم ، خو بست.
یادمان رفته ، خنده یعنی ، خوب.
خنده بی شمار هم ، خو بست.
همه خو بیم ، یکصدا ، با هم.
زندگی توی غار هم ، خو بست.