گورانیم

نوشته های ادبی و شاعرانه ،کلیه نو شته ها مر بوط به نگارنده است و از هیچ منبعی بر داشته نشده است و حقوق معنوی آن برای نگارنده محفو ظ می باشد .استفاده از متون با ذکر منبع و نام نو یسنده بلا مانع می باشد .

گورانیم

نوشته های ادبی و شاعرانه ،کلیه نو شته ها مر بوط به نگارنده است و از هیچ منبعی بر داشته نشده است و حقوق معنوی آن برای نگارنده محفو ظ می باشد .استفاده از متون با ذکر منبع و نام نو یسنده بلا مانع می باشد .

بتا




ماه من عید است قربــــــــانت شوم                  

بوسه ای ده تــــــا که مهمانــــت شوم.

برق تیغت چشم ما را خیره کــــــــرد.                 

فرصتی ده تــــا که چشما نــــت شوم.

می در خـشی نور می بخشی ، بتا.                

کن تجلی تا که خا قـــــــــــانت شوم.

عین نـــوری ، همنـــــــــشین اختری.                

سینه بگشا تا کــــه دستا نــت شوم.

ساکتی اما درونــــت راز هــــــاست.                  

بغض بشکن تا که گـــــــر یا نــت شوم.

بیقراری کشت ما را نـــــــــــاز نیـــن.                 

گو شه،چشمی تا که ساما نت شوم.

خو برو یان را قراری نیست ، لـــیک.                 

شوخ چشمـــــی تا که پیما نت شوم.

کافری کافیست ای هندوی مست.                  

هـــــــو شیارم کن که ایمــانــت شو م.

می کشی ما را به شمشیر دو لب.                

هست زیبا ، اینـــــکه تـــــا وانت شوم.

تیر مژگانت

سکـــر و مستی آورد جامی که می نو شم زمی.

کاسه چشمت خمـــــــارم می کند چون ساز نی.

تیر مــــــــــــــژگانت خرابم کـــرد و آبـــــــادم نمود.

شانه هایم را به خاک افکند چون کـــــاووس کی.

چون شناور می کنی در جــــــــــام ابـیض ماه را.

حاکــــــم کل جهانت می کند، سلـــــــــطان ری.

گر به هــــــــم آیند اجزای مـــــحبت، یک به یک.

لشکر عشاق در صــــــف پای کوبد ،پیش و پی.

من نمی گویم مسیحـی یا چو موسی می کنی.

شاخه ی خشکیده ، احیا می کنی در ماه دی.

                                                                          30/5/91

خریت



چندیست خریتم کمی گُل کرده .

            پیچ مو تور عقل مرا شل کرده .

                           یعنی ز ازل که آمدم ، نا مده ام .

                                             چون نام مرا ز پیش با طل کرده .

صدا


خیلی شکستنی شده ام ، از صدای من پیداست .

                            چون قیف بستنی شده ام ، از نگاه تو پیداست .

حالا که تکه های دلم پخش می شود ، هر جا .

                            یعنی که رفتنی شده ام ، از جفای  تو پیداست .

بهار دل



چه احتیاج به تعریف با تکلف ماست .

سخن زدل چو بر آید شنید نش زیباست .

به این بهانه که آمد بها ر می گو یم .

ارادتم به شما بی بهانه پا بر جاست .

نسیم مهر کنون می وزد ز جانب دوست .

جمال چهره ی عاشق ز سر خیش پیداست .

ز دست او ست که اینک بهار می آید .

ببین که گریه باران ز گنبد میناست .

خمار چشم تو از رفتن زمستان نیست .

برای لحظه ی بو سیدن نیستان هاست .

ندیده ام که کسی دل به لاله نسپارد .

به باورم که فقط طعنه زمستا نها ست .

نگو یمت که ز یلدا خبر نمی آید .

بهوش ، نرگس ما زاده ی گلستا نهاست .

از این غزل که سرودم دلم زمستان بود .

تو هر کجا که روی بی گمان بهار آنجاست .

تکیده شاخه ی جان از خزان دوری توو .

بهار رویش ما در کنار هم غو غاست .

برای دیدن تو سبزه خانه آوردیم .

بیا که نو بت رفتن به باغ و بستا نهاست .