ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
27 | 28 | 29 | 30 |
چه احتیاج به تعریف با تکلف ماست .
سخن زدل چو بر آید شنید نش زیباست .
به این بهانه که آمد بها ر می گو یم .
ارادتم به شما بی بهانه پا بر جاست .
نسیم مهر کنون می وزد ز جانب دوست .
جمال چهره ی عاشق ز سر خیش پیداست .
ز دست او ست که اینک بهار می آید .
ببین که گریه باران ز گنبد میناست .
خمار چشم تو از رفتن زمستان نیست .
برای لحظه ی بو سیدن نیستان هاست .
ندیده ام که کسی دل به لاله نسپارد .
به باورم که فقط طعنه زمستا نها ست .
نگو یمت که ز یلدا خبر نمی آید .
بهوش ، نرگس ما زاده ی گلستا نهاست .
از این غزل که سرودم دلم زمستان بود .
تو هر کجا که روی بی گمان بهار آنجاست .
تکیده شاخه ی جان از خزان دوری توو .
بهار رویش ما در کنار هم غو غاست .
برای دیدن تو سبزه خانه آوردیم .
بیا که نو بت رفتن به باغ و بستا نهاست .