گورانیم
نوشته های ادبی و شاعرانه ،کلیه نو شته ها مر بوط به نگارنده است و از هیچ منبعی بر داشته نشده است و حقوق معنوی آن برای نگارنده محفو ظ می باشد .استفاده از متون با ذکر منبع و نام نو یسنده بلا مانع می باشد .گورانیم
نوشته های ادبی و شاعرانه ،کلیه نو شته ها مر بوط به نگارنده است و از هیچ منبعی بر داشته نشده است و حقوق معنوی آن برای نگارنده محفو ظ می باشد .استفاده از متون با ذکر منبع و نام نو یسنده بلا مانع می باشد .درباره من
مجمو عه اشعار به انضمام ، شعر و نو شته هایی به گو یش طالقانی
من نه اهل تعارفم و نه عارفم.
ساده ام ، ساده و متعارفم .
اندکی ذوق و خُردکی ، احساس.
تابع ، علم و عقل و معارفم .
ادامه...
گپ خودمانی (32)
سُنو
بعضیان اوو که بینُن .
خوب بلدُن ، سُنو کُنن .
یتیم
صد دفه بگتم این صحاب مرده ر
بخر سیبیم
فردا می خای بشی مردسه .
تُن دکنی .
ننه گ.....باخوردم
هله تا مدرسه یک ماه بمانسیه .
..... اچین میگو یک ماه
خیر سرت گویا یک ساله .
اون پدر نا خوش نه ماه.
کر کوی میان ، غربت و
بد بختی دو زار پول بیورد
تا تو یتیمی تُن لوخت نباشه .
اونوخت تو . ...
غلط کُردیم ، بازُم میگوم .
میخای صد دفه بگم .
دیه نمی نُم .
نُغافل سرمَ وگردانسم
بدیم پیر هن بادی همرا
آسمانی سر پر میکشه .
هر چی بدو و سم
نتانسم برسم .....
اوو پیر هنه ببرد .
تون گن ..... مرده .
اگه آقات بفهمه تیو منی مُردانه
گوری دُل دَ در میوره
... همش غصه داشتم
پیر هنی سر یقه ر کجه دَ پیدا
کنم .
سفید چیت پار چه مگه پیدا می بو .
منه بگو که خیال داشتم
آقاتی زو مایی پیر هنی
یکه لنگه دسه بر بینم
تا تییب ، سفید یقه
پیر هنی دیم بَدو جم .
.... ننمی شول و شیون بلند
که هی دراز بی خاصیت
گم گرد
تا من تو رَ دیگه نینُم .
.... منی برمه یک طرف.
آقامی بیمین و ننممی
شول و شیون .
یخورده خودمه جم کردُم و
اچین پاچمور ، پاچمور
نزیک گردیم .
ننم پشت به مُن تنوری دور
دبه گلکار میکرد تا پاییز یب
ایوان آماده گرده .
که من پشت دَ او رَ بگیتم .
او بکش مُن بَکش .
یک ور بر مه یک وَر خنده .
با همون گل و زوری همرا
همدیگه رَ بغل آشییم .
... دُلم پر غصه بَ
اما میخاسم ننمه دلدار ی بدیم .
دهنم دَ بَپرس .
خاب ننه عیب نداره .
<< پیر هنه اوو ببر دیه
اورازانی کو نبردیه > >
که جفتمان خنده دَ
لو ها گیتیم زمینی سر .
.
.
.
بعضیان سیر که میگردُن
تازه شرو مینن مردم آزاری.
بعضیان سیر که میگردن ،
میگیرُن میخُسون .
بعضیان سیر که میگردُن
میگن خدای سر یک جوری
کلا در نگنیم
بعضیان سیر که می گردُن
یک چو ومیگیرن میشن
گشک لانی سراغ .
بعضیان سیر که میگردن
تازه راس میگردن
میشن ولوزه .
بعضیان سیر که میگردُن
یک نان ومیگیرن
میشُن گسنه ی سراغ .
بعضیان سیر که میگردُن
پیازه مسخره مینُن .
بعضیان سیر که میگردُن
میگن ، پیف.
بعضیان سیر که میگردُن
میگن دارندگی و ...
خلاصه ...
همین دیگه !
نماز
وقتی به سر آمد شب
از حو صله خارج شد .
اندیشه به وزن افتاد
احساس مدرج شد .
من در افق مهتاب
خوابیده رها بودم .
بنشسته به جای خود
از خویش جدا بودم .
در پنجره غوغا بود
آواز چکاوک ها .
نالیدن بلبل بود
خندیدن اردک ها .
مرغک به هیا هویی
هجرت ز پرستو یی .
همسایه ی مه رویی
دیدار سیه مو یی.
مر غان به نوای هم
هم صحبت کوکو یی .
باران رها در دشت
جاری شده در جو یی .
از خواب رها گشته
دیوانه ی سر گشته .
حالا نتوان خاموش
یک رکعت بشکسته .
از اشک وضو کردم
آهسته و پیو سته .
رفتم به در معشوق
دلداده ی وابسته .
کی سر مد بی همتا
وی منعم بی دعوا .
ای غایب در هر جا
مجمو عه خود تنها .
مخصوص تو می باشد
ذکر شب و روز ما .
یا حامد و یا مو لا
یا واحد و یا یحیا .
ما را تو به در گاهت
بپذیر همین حالا .
در شان تو می باشد
هر خواستنی هر جا .
در وادی گمراهی
یک راه سر انجام است .
وقتی به نماز اندر
حجت همه اتمام است .
در خاک تو می اُفتم
هر صبح که می آیی .
با ذکر سلام تو
هر لفظ که می باید .
حالا که به خواب اندر
مفتون نگاه تو .
مجنون تو می گردم
چون ماه به چاه تو .
در هر فلقم جانی
در هر شفقم خونی.
این قصه مداوم شد
چون لیلی و مجنونی .
یاد تو مرا شافی
داد تو مرا کافی .
ای مستی مستانه
نو شان که شوم صافی .
من هجر نمی خواهم
از فاصله بی زارم .
چون یاد جدایی شد
از هجر تو بیمارم .
روی تو مرا قبله
موی تو مرا پیوند .
دنبال تو می آیم
بپذیر مرا یکچند .
http://dl.tapmusic.ir/load/94/1/shah%20zeidi%20aseman%20mast.mp3
هو الحق
ناقوس ها همه پیغام می دهند .
آگاه مردمان سفری هست ، هو شدار .
بر ماذن و مناره صدا می رسد بشر
این قوم رفتنی است ، پیامش به گوش دار.
آیند و می روند و هنوزم صدا یکیست .
یا اهل حق به خود آیید ، شب رسید .
جامی که دست به دست زمانه بود .
اکنون به دست تو ست ، بنوشان و نوشدار
اسطوره
اسطوره های زند گیم را حجر مکن .
این همرهان کو دکیم را به در مکن .
من معنیم به همین چند واژه است .
این واژه های مرا بی اثر مکن .
تکرار واژه های مقدس ، خلاصه اند .
وقتی چراغ عا طفه سرخ است ، گذر مکن .
من هم مقیدم که برایت دو تا شوم ..
این احترام دو سو را هدر مکن .
این آشیان که بنا کرده ایم ما .
گر مش نمی کنی تو زیر و زبر مکن .
با ریشه های درخت هو یتم .
خواهم صبور باشی و قطع شجر مکن .
بگذشته ام ز هزاران هوای دل .
با خواهشی که نمودم ، خطر مکن .
هر چند کینه های گذشته رفیق تو ست .
با این نگاه تو بر من نظر مکن .
ایام رفته خاطره هایش عذاب بود .
این چند روز عمر بدان سان به در مکن .
تنها برای من اثری از گذشته اوست .
این تک درخت پیر مرا بی اثر مکن .
نا مرد
با مردم دیوانه سخن گفتن عاقل .
چون کو فتن سنگ بود بر چمن و گُل .
اینها همه او هام و خیال است برادر .
بر ناکس و نامرد نشاید بدهی دل .