دل سنگ

چه  قدر  زاویه  های  دلمان   تنگ   شده

سیصد و شصت درجه  عشق  چه  بی  رنگ   شده

صحبت   از   قائمه  و   منفرجه   دیگر   نیست

ضلع  های  من   و   تو   فاصله  اش   سنگ   شده

حال دلخوشی

دیشب  از  اندوه پرسیدم   ز  حال  دلخوشی

گفت   گاهی  هست  و  گاهی  نیست  ،  آزارش   مکن

گر  ندیدی  ،  خفته  در  پنهان  جانت  صبر  کن

هان   مشو  نو  مید  ،  و  پیش  از  وعده  اصرارش  مکن

راز رود

راز یک  رود ز سر چشمه  بگیرید ، خبر

تشنه  را  نیست  تحمل   به  تمنای  دگر

اهل تعادل

در  گفتمان  زندگی  ،  اهل  تعادل  زورق  اند

هم  در  نجات  خویشتن  ،  هم  در نجات  دیگران

با که

با  که  باید  سخن آغاز  کنم  ،  با  که  بگو

شعر  را  با  چه  سر  آغاز  کنم  ،  با  که  بگو

یک  دهاتی  چه  بگوید  که  نرنجد  دل  شهر

دست  در  دست  که  پرواز  کنم  با  که  بگو