گورانیم
نوشته های ادبی و شاعرانه ،کلیه نو شته ها مر بوط به نگارنده است و از هیچ منبعی بر داشته نشده است و حقوق معنوی آن برای نگارنده محفو ظ می باشد .استفاده از متون با ذکر منبع و نام نو یسنده بلا مانع می باشد .گورانیم
نوشته های ادبی و شاعرانه ،کلیه نو شته ها مر بوط به نگارنده است و از هیچ منبعی بر داشته نشده است و حقوق معنوی آن برای نگارنده محفو ظ می باشد .استفاده از متون با ذکر منبع و نام نو یسنده بلا مانع می باشد .درباره من
مجمو عه اشعار به انضمام ، شعر و نو شته هایی به گو یش طالقانی
من نه اهل تعارفم و نه عارفم.
ساده ام ، ساده و متعارفم .
اندکی ذوق و خُردکی ، احساس.
تابع ، علم و عقل و معارفم .
ادامه...
ریشه ها
ریشه ها هست ، اگر شاخه بخشکد ز جفا
شکر ، ماندست هنوزم ، هنر مهر و وفا
شاخه ی زخمی شهرم ز زمستان خونست
شاید از دست جماعت برسد ، بوی وفا
عکس
عکسی که برایم همه چیز است ، هنوز
افسوس که مدتیست بر عکس شدم
مثل همه از خود خودم بی خبرم
از بی خبری شبیه یک عکس شدم
ز مستان
زمستان
تو بی تقصیر می آیی.
به بادی می رسی
با برف پیدایی.
همان
یخ بسته جانی
سرفه ی خشکی
ز مستانی.
کلاهت ور بیفتد
کوه را
رسوا.
تموزت سرد.
خرست خواب.
و شولایی که چو پانی به تن دارد.
و شبگیری
که دیگر نیست
و برگی مرده
از تاوان
سبزینه.
وعریان بیدی از
تاوان
بیداری.
و لرزان
تک درخت میوه ی مردم.
و خوش پو شیده
سرو
خانه ی دارا.
عجب سرمای دلسردی
زمستانی
رسیده از صدای زوزه ی گرگی.
کلاغی برف می چیند.
درختی اشک می شوید.
و مهتابی
که پنهان
لابلای ابر می ترسد.
و انبوهی
برای سو ختن در خانه ی سارا.
و اندوهی
برای من.
مردی
زیر تنهایی خمیده.
روستا را
می چراند.
گرگها را
می پراند.
با سگی از دوستی هر شب.
و می پاید
و می پا ید .
صدای باد برفی
می وزد
با سوزن سرما.
و می دوزد
شکاف چوبی در های فردا را.
چه بی رحمانه می آید
زمستان.
بر تنور سرد
وبر خوابی که تن پو شش
به غارت رفته از دیروز.
و برجیبی
که خالی را خوابانده.
و بر طفلی
که می گرید برای خوردن پستانکی چر کین .
چه سر مایی.
چه بیدادی.
چه اندوهی.
ز دستانی که می ارزد.
به دستانی که می لرزد.
عجب سرمای سختی شد .
عجب فصل زمستانی.
زمستانی
که هر روز مرا می دزدد از گرما.
زمستانی
ز آدمها.
زمستان
پوست انداخته دشت.
بس که سرما زده بر صورت نارنجی برگ.
اشک در چشم اقاقی زده یخ.
کُلهی بافته اند.
کو هها رنگ سپید.
دشت نار نجی و زرد.
آب در حال فرار.
بید لرزان .
کرم شب تاب چراغش خاموش.
جیر جیرک سر شب رفته به خواب.
نیست فریاد مگر.
زوزه گرگ .
و کلاغی که نفهمیده چرا می خندد.
سگ با گربه همسایه تفاهم دارد.
باز اما
زندگی در جریان است هنوز.
لب هر پنجره ای کف کرده .
باز از بارش برف.
پای گرمای فراهم شده از همت روز.
زیر کر سی تفاهم .
همه جمعند ، هنوز.
مردمانی که به تکرار زمستان پیرند.
دلخوش از آمدن فصل بهار .
باز در تکثیرند.
گرمی بودن و باهم بودن .
مثل نو شیدن یک چای زمستان زیبا ست.
زندگی فر صت طولانی نیست.
زندگی خواب زمستانی نیست.
زندگی خلق قشنگ یلدا.
در دل سرد ترین حادثه هاست.