تماشا

نوای نی

نوای نی

چون نوازد نی  ،  دلم پر می زند 

تا نیستان تو هم   ،   پر می زند 

تا تو تارت را بگیری دست خویش

نی   نوا   را  ،  نینوا   تر     می زند 

راستگاه  گو شه ی دلتنگیم

در بیات ترک  ،  بهتر می زند

چون در آیی   ،  پیش آواز دلم 

شور  در  ماهور  ، یکسر می زند

گر   نوازی   ،    تار  دل   را   دلبرا 

تا   همایون    تو   ،  آخر  می زند

سوار شو برویم

                 

                    بیا برویم

سلام مرد مسافر سوار شو برویم .

بیا و همسفر این قطار شو برویم .

به نا کجای تو من آشنا ترم ، آقا .

مرا تو روز و شب و روزگار شو برویم .

یکی دو منزل اول تو میزبانی کن.

غزال وحشی من را حصار شو بروم .

چو مرشدان به عصا رو به خانقاه بیا .

قبیله ی دل ما را دیار شو برویم .

هوای آن طرف رود گر به سر داری .

پلی زعشق بساز و گدار شو برویم .

از این علاقه که پو شیده جان شیدا را .

برهنه کن من خود ، آشکار شو برویم .

بیا به تماشای  ماه فروردین .

اگر بهار نیامد ، هَزار شو برویم .

فقط قبیله ی احمد ، قبیله ی نورند .

بیا از این قبیله و ایل و تبار شو ، برویم .

بهشت خانه ی صاحبدلان شیدا نیست .

به عشق صاحب خانه دچار شو برویم .

مرا بی تو مبادا

مرا بی تو مبادا

مرا بی تو  ،  تو را بی من  ،  مبادا 

ز یو سف  ، بوی پیر اهن  ،  مبادا 

اگر  ،  آمد   خیالت   بر   در   ما

گشایم در  ،   ولی بستن ، مبادا

بر می گردم