رد پا

هستی ، هستم

اگر نه هستی

برباد

ای بر پدر  تمام هستی  صلوات

پرستوها

وقتی که آخرین گلوله نفس گیر می شود

صیاد جنگ  ،  پیر و  زمین گیر می شود

شیرِ اسیرِ مانده در قفس روز های سرد

از بند کینه  رسته ، به  نخجیر می شود

تو کیستی؟

از چند و چون این دیار

از بیقراری ها ، قرار

زین کَرّ  و فَرّ  روزگار

پرسیده ام  ،  تو چیستی؟

چندی مرا  ،  چونی  مرا

کز  اشک  جیحونی  مرا

آن سان که  گفتندم ز تو

خوشحالم از  همزیستی

زین شهر  تنها  مانده ام

در  جستجوی  خویشتن

دنبال  همزادم بگو

آن  را  که خواهم  ،  نیستی؟

پرسیده ام  از  هستیت

زآن حال و شور و مستیت

ای آنکه در جان منی 

دیوانه من  ،  تو کیستی؟

پروازم

پر  از  پروازم  اما  بسته  بالم را تماشایت.

تو

شاید

اوج

پروازی

و بال

و پر

نمی داند

بر نمیگردم

مسیر عشق

بارانیست

هرگز برنمیگردم.

مرا کفرت

مسلمانیست

هرگز برنمیگردم.

تو در فرسنگ ها 

دور از منی

باشد ، هراسی نیست.

دویدن

کار آسانیست

هرگز بر نمیگردم